Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

''ΠΕΘΑΝΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ''


<<Το να παίζεις ποδόσφαιρο είναι πολύ απλό, αλλά το να παίζεις απλά είναι το πιο δύσκολο πράγμα.>> -Χέντρικ Γιόχαν Κρόιφ (1947-2016)



  Όταν οι Scorpions έγραφαν το ‘’No one like you’’ και ο Γιάννης Πάριος τραγουδούσε ‘’Ποιος να συγκρηθεί μαζί σου’’ δεν θα ήταν υπερβολικό να πει κανείς ότι είχαν στην άκρη του μυαλού τους  τον Κρόιφ. Κάνεις δεν είναι σαν και αυτόν και οι συγκρίσεις  για αυτή την ποδοσφαρική ιδιοφυία , αν μη τι άλλο περισσεύουν. Κατά πολλούς ο εμπνευστής αυτού που βλέπουμε δίπλα μας και κανείς δεν ξέρει γιατί είναι πολύ απλό και ταυτόχρονα πολυπλόκο, αυτός ήξερε και φρόντισε να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του. Ο Χριστιανισμός έχει Θεό και το ποδόσφαιρο έχει Κρόιφ. 



 - Γεννηθήτω Φως
 
Γεννήθηκε στις 25 Απριλίου 1947 στο Άμστερνταμ και έμελλε να γίνει μία προσωπικότητα η οποία θα άλλαζε άρδην την λογική του ποδοσφαίρου και τον τρόπο  με τον οποίο παίζεται. Η μητέρα του Κρόιφ εργαζόταν ως καθαρίστρια στις εγκαταστάσεις του Άγιαξ και ο μικρός Γιόχαν πίεζε την μητέρα του να μιλήσει σε κάποιον για να δοκιμαστεί από τον ‘’Αίαντα’’. Έτσι ο ‘’Ιπτάμενος Ολλανδός’’ προπονήθηκε με την ομάδα νέων του Άγιαξ για επτά χρόνια (1957-1964).  Το 1964 προβιβάστηκε στην ανδρική ομάδα για να αρχίσει η ένδοξη επαγγελματική του καρίερα και τα υπόλοιπα είναι ... Μύθος!


- Total Football … Το πρώτο αίμα

Στην πρώτη του θητεία στον Άγιαξ μεταξύ 1964 και 1973 τα πήρε όλα, μα όλα. Μέτρησε έξι Πρωταθλήματα Ολλανδίας (1966, 1967, 1968, 1970, 1972, 1973), τέσσερα Κύπελλα Ολλανδίας (1967, 1970, 1971, 1972), τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών (1971, 1972, 1973) δύο Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ (1972, 1973) και ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1972. Ενώ φυσικά δεν έλειψαν οι προσωπικές διακρίσεις καθώς στο διάστημα αυτό κέρδισε τρεις φορές τη Χρυσή Μπάλα τις σεζόν 1971, 1973 και 1974. Μπόρει να κατέκτησε τα πάντα αλλά το απίστευτο είνα ότι αυτό δεν ήταν το σημαντικότερο που έκανε εκείνη την περίοδο. Το σημαντικό είναι ότι σε αυτό το διάστημα ο τρόπος  που έπαιζε ο Άγιαξ γέννησε όλη τη λογική  του ‘’total football ‘’ και έδωσε σε φιλάθλους, παίκτες, προπονητές να καταλάβουν ότι το ποδόσφαιρο άλλαξε , μια για πάντα. Ο ίδιος για αυτήν την άλλαγη που έφερε ο τότε προπονητής του, Μίχελς αλλά και ο αυτός αργότερα σχολίασε  "Ανήκω στη μεταπολεμική γενιά. Όλοι οι άνθρωποι της ηλικίας μου ανανέωναν τα πράγματα, σαν τους Beatles, όλους αυτούς τους ανθρώπους. Πάντα ανανέωνα, πάντα δοκίμαζα". Το καλοκαίρι του 1974 η Ολλανδία παίζει τελικό Μουντιάλ με αντίπαλο την Γερμανία. Στον τελικό οι Ολλανδοί έκαναν τη σέντρα, ξεκίνησαν τις πάσες και τις εναλλαγές θέσεων και ένα λεπτό αργότερα ο Κρόιφ κέρδισε πέναλτι και οι γηπεδούχοι βρέθηκαν να χάνουν με 1-0 χωρίς ακόμα να έχουν ακουμπήσει την μπάλα. Ολοκληρτικό ποδόσφαιρο σε εφαρμογή με την τελειότητα και την απλότητα που το χαρατηρίζει. Το τελικό αποτέλεσμα βρίσκει τους Γερμανούς νικητές, με σκορ 2-1. Αλλά τους Ολλανδούς και τον Κρόιφ δεν τους ένοιαζε το αποτέλεσμα, τους ένοιαζε το ποδόσφαιρο. Κουβαλούσαν μία φιλοσοφία σαν να ήξεραν ότι μερικές δεκαετίες αργότερα κάποιοι θα τους ευχαριστούσαν για την αλλαγή που είχαν φέρει και απλά έδειχναν να το απολαμβάνουν. Μετά τον χαμένο τελικό ο Κρόιφ δήλωσε "Χάσαμε το πιο σημαντικό παιχνίδι της ζωής μας, αλλά νομίζω πως αυτό μας έφερε μεγαλύτερη δόξα απ' όση θα μας έφερνε η νίκη. Διότι όλοι ήθελαν να μας δουν να κερδίζουμε κι η ήττα έφερε ακόμα μεγαλύτερη προσοχή, συμπάθεια και δέσιμο. Για τέσσερις εβδομάδες κανείς δεν μιλούσε για νίκη ή ήττα, αλλά όλοι ήθελαν να δουν το ποδόσφαιρο που παίζαμε. Δεν είναι δικαιολογία, είναι αλήθεια: το αποτέλεσμα του τελικού δεν με ενοχλεί". Και ο τότε ο 27χρονος επιθετικός με τα καρέ μαλλιά του δεν ήταν ούτε στα μίσα αυτών που πέτυχε.  


- Βαρκελώνη αγάπη μου

Το 1973 παίρνει μεταγραφή για την Μπαρτσελόνα, με την Βαρκελώνη (πόλη που λάτρεψε και επέλεξε ως μόνιμη κατοικία) να αποτελεί τον δεύτερο σταθμό της καριέρας του και τον τελευταίο της ζωής του. Μανιώδης καπνιστής ο ‘’κοκαλιάρης’’, όπως τον χαρακτήρισε ο Μαραντόνα την ημέρα του θανάτου του. Το ημερολόγιο έγραφε 24 Μαρτίου 2016, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα, εκείνη την μέρα ο Κρόιφ ‘’έφυγε’’ μα το δικό του ποδόσφαιρο ζει και βασιλεύει και αυτό τον κάνει απλά αθάνατο. Αγωνίστηκε για τους ‘’μπλαουγκράνα’’ από το 1973 ως το 1978 κατακτώντας το Πρωτάθλημα Ισπανίας το 1974 και το Κύπελλο το 1978. Η διοίκηση της Μπαρτσελόνα για να τον κάνει δικό της έδωσε αστρονομικό ποσό για τα δεδομένα της εποχής, χρήματα τα οποία σήμερα αντιστιχούν σε 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Αγαπήσε την Βαρκελώνη όπως τον αγαπήσε και αυτή. Αυτή η ιστορία αγάπης έιχε πολλά ακόμα να ζήσει καθώς ο Κρόιφ θα επέστρεφε σαν προπονητής το 1988.


- Το κενό πριν την επιστροφή


Τις σεζόν 1979-80 και 1980-81 αγωνιστήκε στις Λος Άντζελες Άζτεκς, Ουάσινγκτον Ντίπλοματς και Λεβάντε αντίστοιχα. Με την ισπανική ομάδα έπαιζε στην δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας, αλλά η καριέρα και οι τίτλοι δεν είχαν τελειώσει εκεί. Πως θα μπορούσε άλλωστε ο καλύτερος ευρωπαίος ποδοσφαριστής του 20ου αιώνα να να ‘’έσβηνε’’ έτσι απλά; Το 1981 μετακομίζει και πάλι στο Άμστερνταμ για χάρη του Άγιαξ.


- Επιστροφή στις ρίζες


Έτος 1981 και ο Κρόιφ γυρίζει ‘’σπίτι’’. Επιστρέφει στον Αίαντα για να δείξει όχι μόνο ότι δεν τέλειωσε σαν ποδοσφαιριστής αλλά ότι αρχίζει σαν προπονητής. Πριν μπει στο γηπέδο ως ποδοσφαριστής εισβάλει σε αυτό για να ... ‘’κάνει’’ τον προπονητή. Ο Άγιαξ του έδωσε τον ρόλο του τεχνικού συμβούλου, παρότι θα συνέχιζε να παίζει μπάλα μέσα στη σεζόν. Καθόταν στις κερκίδες, όταν ο Άγιαξ έχανε 3-1 απ' την Τβέντε, με προπονητή τον Λέο Μπενάκερ. Ξεπερνάει τα όρια του ρόλου του, κατεβαίνει τα σκαλιά, μπαίνει στο γήπεδο και κάθεται στον πάγκο. Λέει στον Ράικαρντ να ετοιμαστεί για να μπει αλλαγή και δίνει οδηγίες σε όλους τους παίκτες. Ο Άγιαξ κερδίζει 5-3. Αυτό ήταν η αρχή της δεύτερης καριέρας του η οποία θα έχαιρε επιτυχίων όπως και αυτή εντός τως τεσσάρων γραμμών. Ως παίκτης στη δεύτερη θητεία του στην ομάδα που ξεκίνησε, στέφθηκε πρωταθλητής το 1982 και νταμπλούχος το 1983. Μετά το τέλος της σεζόν οι διοικούντες της ομάδας δεν βρίσκουν λόγο να κρατήσου τον 36χρονο Κρόιφ και έρχεται το διαζύγιο. Σωστή η απόφαση αυτή; Όχι! Κατί που το έδειξε η σεζόν που ακολούθησε με τον Κρόιφ να αγωνίζεται για λογαριασμό της Φέγενορντ. 


- Ο τελευταίος σταθμός

Στην τελευταία του σεζόν στην ενεργό δράση (1983-1984), ο Μιχαήλ Άγγελος του ποδοσφαίρου, θα αγωνιστεί με τη Φέγενορντ. Θα καταφέρει να στεφθεί νταμπλούχος για δεύτερη σερί σεζόν στην Ολλανδία με τα χρώματα της ομάδας του Ρότερνταμ για να γράψει την τελευταία χρησή σελίδα στο βιβλίο της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Γεννημένος νικητής δεν θα μπορούσε να πει αντίο, χωρίς να το κάνει στο γήπεδο με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.  Να κερδίζει στο σκορ, στο θέαμα, στο ποδόσφαιρο.






- O coach Κρόιφ

Πέρασε η σεζόν 1984-1985 χωρίς να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο για να αναλάβει την πρώτη του ομάδα ως προπονητής το 1986 και αυτή δεν ήταν άλλη από τον Άγιαξ. Ως προποντής στο Άμστερνταμ κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1987. Δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιον άλλο τίτλο σαν προπονητής του Άγιαξ πριν μετακομίσει με την ίδια ιδιότητα στη Βαρκελώνη το 1988. Με την Μπαρτσελόνα ευτήχησε να πάρει 10 τρόπαια. Αναλυτικά, τέσσερα Πρωταθλήματα Ισπανίας (1991, 1992, 1993, 1994) , ένα Κύπελλο Ισπανίας (1990), τρία Σούπερ Καπ Ισπανίας (1991, 1992, 1993), ένα Κύπελλο Κυπελλούχων (1989) και ένα Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1992 (το πρώτο της Μπαρτσελόνα).


- Τα 17 σημεία της φιλοσοφίας του Κρόιφ

-Κατοχή; Αναγκαστικά: "Υπάρχει μόνο μία μπάλα, άρα πρέπει να την έχεις στην κατοχή σου. Έχεις αυτό που δεν έχει ο αντίπαλος, άρα δεν μπορεί να σκοράρει".

-Πίεση ψηλά; Εννοείται:
"Περιορίζει το τρέξιμο που χρειάζεται να κάνεις. Όταν κερδίζεις την μπάλα, είσαι 30 μέτρα μακριά απ' το τέρμα του αντιπάλου, όχι 80".

-Επίθεση; Πάντα:
"Όταν αμύνεσαι, ο επιθετικός σου είναι 50 μέτρα μακριά απ' το τέρμα. Έτσι, οι αντίπαλοι αμυντικοί χρειάζεται να δουλέψουν λιγότερο και οι επιθετικοί σου να τρέξουν περισσότερο. Οι δικοί μου πρέπει να τρέξουν μόνο 15 μέτρα, εκτός αν είναι ηλίθιοι ή κοιμούνται".

-Και η άμυνα;
"Πήραμε τέσσερα πρωταθλήματα και το Πρωταθλητριών με τον Κούμαν και τον Γκουαρδιόλα στην καρδιά της άμυνας, δύο παίκτες που δεν μπορούσαν να αμυνθούν. Το θέμα είναι ο χώρος. Αν πρέπει να μαρκάρεις έναν ολόκληρο κήπο, είσαι ο χειρότερος. Αν πρέπει να μαρκάρεις μερικά μέτρα, είσαι ο καλύτερος. Όλα είναι θέμα μέτρων".

-Πού να πας;
"Όταν θες να βοηθήσεις έναν συμπαίκτη, απομακρύνεσαι, δεν πηγαίνεις δίπλα του".

-Γιατί είναι σημαντικό να κινείσαι;
"Οι μετρήσεις δείχνουν πως ένας παίκτης έχει την μπάλα για μόνο τρία λεπτά μέσα στον αγώνα. Άρα είναι πιο σημαντικό το τι κάνει τα υπόλοιπα 87, που δεν έχει την μπάλα. Αυτός που κινείται, αποφασίζει πού θα πάει η μπάλα. Κι όταν έχεις τη σωστή κίνηση, τότε η πίεση του αντιπάλου γίνεται πλεονέκτημά σου. Η μπάλα πάει εκεί που θες εσύ".

-Να τρέχει δηλαδή;
"Όχι. Όλοι οι προπονητές μιλάνε για τρέξιμο, εγώ λέω μην τρέχετε τόσο. Με το μυαλό παίζεται το ποδόσφαιρο. Πρέπει να είσαι στο σωστό χώρο, τη σωστή στιγμή. Ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά".

-Και τι προσπαθούμε να κάνουμε;
"Είναι απλό. Όταν έχουμε την μπάλα, προσπαθούμε να μεγαλώσουμε το γήπεδο και όταν δεν την έχουμε, να το μικρύνουμε. Οι αντίπαλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα, αν τους δώσεις χώρο, ο καθένας μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο, αν έχει πέντε μέτρα".

-Τι χρειαζόμαστε;
"Παίκτες που να κάνουν αποφασιστικές κινήσεις σε μικρούς χώρους. Να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ξεκούραστοι γι' αυτήν την αποφασιστική δράση".

-Και η ταχύτητα:
"Έχω παρατηρήσει πως όταν ξεκινάω πριν απ' τον αντίπαλο, πάντα φαίνομαι πιο γρήγορος απ' αυτόν".

-Passing game; "Ξέρετε γιατί η Μπαρτσελόνα κερδίζει αμέσως την μπάλα; Γιατί δεν πασάρει ποτέ πάνω από δέκα μέτρα, άρα οι παίκτες είναι πολύ κοντά, όταν χάνεται η κατοχή".

-Τεχνική;
"Τεχνική δεν είναι τα κόλπα με την μπάλα, μ' αυτά μπορείς να πας στο τσίρκο. Τεχνική είναι να δίνεις την μπάλα με τη μία, με τη σωστή δύναμη στο καλό πόδι του συμπαίκτη σου".

-Η επιτυχία;
"Αφού κερδίσεις κάτι, δεν είσαι πια στο 100%, είσαι στο 90%. Είναι σαν το κουτί με το ανθρακικό μόλις το ανοίγεις, μετά από λίγο δεν έχει άλλο μέσα. Το να κερδίσεις τη δεύτερη σεζόν είναι πιο δύσκολο απ' την πρώτη".

-Και τι είναι σημαντικό
: το στιλ ή τα αποτελέσματα; "Η ποιότητα χωρίς αποτελέσματα δεν έχει νόημα. Τα αποτελέσματα χωρίς ποιότητα είναι βαρετά".

-Άρα;
"Σε κάθε διοργάνωση υπάρχει ένας νικητής. Οπότε, τι πρέπει να κάνουν οι άλλες ομάδες για να έχουν καλή σεζόν; Να προσπαθούν να ικανοποιούν το κοινό".

-Οι τερματοφύλακες;
"Πρέπει να ξέρουν μπάλα και να παίζουν μακριά απ' το τέρμα. Ποιος νοιάζεται αν μια φορά στο τόσο θα περάσει η μπάλα πάνω απ' το κεφάλι τους, το σημαντικό είναι να είναι εκεί για να βοηθάνε την ομάδα με τις οδηγίες και να μπορούν να τρέξουν γρήγορα μπροστά όταν χρειαστεί".

-Λάθη;
"Κανένα πρόβλημα. Είναι ο μόνος τρόπος να μάθεις, γιατί είναι αδύνατο να μάθεις απ' αυτά που κάνεις καλά. Καμιά φορά, η διαφορά ανάμεσα στο σωστό και στο λάθος είναι πέντε μέτρα. Σταματούσα την προπόνηση κι έλεγα στον παίκτη να πάει δύο μέτρα πιο εκεί για να δει πως πλέον έχει καλύτερη γωνία για την πάσα του".

Σαν προπονητής αυτή η τεραστία φυσιογνωμία αφήσε παρακαταθήκη στην Μπαρτσελόνα, κάτι του οποίου τα αποτελέσματα ξεκινήσαμε να βλέπουμε περίπου πριν έξι χρόνια.  Δηλαδή έδωσε στην ομάδα των χαρακτήρα του συνόλου μέσα στο γήπεδο, δημιούργησε το ωραίο ποδόσφαιρο και πάνω από όλα πέρασε την φιλοσοφίας μίας ομάδας με ακαδημίες και ταυτότητα, βλέπε Masia.



- Άνθρωποι που έζησαν τον Κρόιφ

Ερίκ Καντονά’Αν ήθελε θα μπορούσε να είναι ο καλύτερος σε οποιαδήποτε θέση στο γήπεδο’’

Μιγκέλ Ναδάλ ‘’Ο Κρόιφ επαναεφηύρε το πλαίσιο λειτουργείας του ποσοφαίρου’’

Φρανκ Ράικαρντ’ Είναι ο ‘’Νονός’’ του ποδοσφαίρου’’

Φρανς Μπεκενμπάουερ ‘’ Είναι σίγουρα ο καλύτερος ποδοσφαριστής που έχει παράξει η Ευρώπη’’

Μίμης Δομάζος ‘’ Είναι από τους μεγάλους του ποδοσφαίρου’’


Το ποδόσφαιρο έχασε έναν ρομαντικό και ταυτόχρονα ρεαλιστή. Αυτός ο άνθρωπος φρόντισε να γίνει μια ποδοσφαρική ιδέα και όχι απλά ένας από τους καλούς αλλά ο καλύτερος. Πήρε τα πάντα πλην ενός Μουντίαλ, το οποίο θα  είχε ολοκληρώσει την αξιοζήλευτη συλλογή του και θα τον έκανε ίσως τον μοναδικό που θα έχει καταφέρει κάτι τέτοιο, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος. Όλα φτάνουν σε ένα τέλος, σύμφωνα με δήλωση του, όπως έφτασε δυστυχώς και η ζωή του. ‘’Είμαι πρώην παίκτης, πρώην προπονητής, πρώην τεχνικός διευθυντής, πρώην επίτιμος πρόεδρος. Μία καλή λίστα που δείχνει ότι όλα φτάνουν σ'ένα τέλος.’’


Vaarwel, Johan.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου